uxorcula
uxorcŭla, ae, f. dim. [uxor],
- a little wife (ante- and post-class.): erat ei uxorcula satis quidem tenuis, Ap. Met. 9, 5, 3.—As a term of endearment: mea uxorcula! Plaut. Cas. 4, 4, 19 (832); 5, 2, 38 (912); Varr. ap. Non. 83, 25.
uxorcula, ae, f. (Demin. v. uxor), das Frauchen, Weibchen, teils im liebkosenden, teils im spöttischen Sinne, Plaut. Cas. 844 u. 916. Varro sat. Men. 116: erat ei uxorcula satis tenuis, Apul. met. 9, 5: et tu mihi olim mortuam de sepulchro uxorculam (die teure Gattin) protrahis, Hieron. epist. 69, 3.
uxorcula, (15) æ, f. , dim. de uxor [terme tantôt de tendresse, tantôt de moquerie] : Pl. Cas. 844 ; 916 ; Varro Men. 116 ; Apul. M. 9, 5 ; Hier. Ep. 69, 3.