V
- I The sound of V seems to have been the same with that of English initial W. It corresponded to the Aeolic digamma; hence it is called, Quint. 12, 10, 29, Aeolica littera, and the emperor Claudius used the Greek digamma inverted F to represent it (because in its proper position it already formed the Latin letter F), Quint. 1, 7, 26; Prisc. p. 545 sq. P.; Gell. 14, 5, 2; v. also the inscrr. of the period during and immediately succeeding the reign of Claudius, Inscr. Orell. 710 sq.; Marini Atti, p. 97. In very many words which were originally common to both languages, the initial or medial v in Latin represents a lost digamma in Greek; cf.: ver, ἦρ; vis, ἴς; video, ΙΔ; vestis, ἐσθής; vitulus, ἰταλός; vomo, ἐμέω; voco, ἔπω; volvo, εἴλω; vinum, οἶνος; viola, ἴον; vespera, ἑσπέρα; Vesta, Ἑστία; silva, ὕλη; ovis, ὄϊς; divus, δῖος; aevum, αἰών; scaevus, σκαιός; vicus, οἶκος; levis, λεῖος al. (For a full discussion of the sound of V, see Roby, Gram. I. praef. p. xxxiii. sqq.).—
- II V has the closest affinity to the vowel u, and hence, in the course of composition and inflection, it often passed into the latter: solvo, solutum, from solvĭtum, solŭĭtum; caveo, cautum, from cavitum; fautor, from faveo; lautum, from lavo; nauta, from navita; audeo, cf. avidus; neu, seu, from neve, sive; tui, cf. Sanscr. tvam; sui, Sanscr. sva-; suavis, Sanscr. svadus, and is resolved into it by the poets from prosodial necessity: silŭa (trisyl.) for silva; dissŏlŭo, evŏlŭam (quadrisyl.), for dissolvam, evolvam; dissŏlŭenda, evolŭisse (quinquasyl.), for dissolvenda, evolvisse, etc., just as, for the same cause, although less freq., u passed into v: gēnva, tēnvis (dissyl.), for gēnŭa, tĕnŭis; tēnvĭa, tēnvĭus (trisyl.), for tĕnŭĭa, tĕnŭĭus.—For the affinity of v to b, v. the letter B.—
- III V as a medial between two vowels was very freq. elided, esp. in inflection, and the word underwent in consequence a greater or less contraction: amavisti, amāsti; deleverunt, delērunt; novisti, nōsti; audivisti, audīsti, or audiisti; siveris, siris, or sieris; obliviscor, oblitus; dives, dis; aeviternus, aeternus; divitior, ditior; bovibus, bubus, etc.; providens, prudens; movimentum, momentum; provorsus, prorsus; si vis, sis; si vultis, sultis; Jovis pater, Juppiter; mage volo, mavolo, malo; non volo, nolo, etc. An example of the elision of v without a further contraction of the word is found in seorsus, from sevorsus (v. seorsus).—This etymological suppression of v is to be distinguished from its purely orthographical omission before or after u in ancient MSS. and inscriptions, as serus for servus, noum for novum, festius for festivus, Pacuius for Pacuvius; cf. the letters J and Q.—V is sometimes elided after a mute: dis for dvis from duo; likewise after s: sibi for svibi (from su-ibi); sis, sas, sos, for suis, suas, suos; sultis for si vultis; so Lat. si corresponds to Umbr. sve and Osc. svai; v. esp. Corss. Ausspr. 1, p. 310 sqq.—
- IV As an abbreviation, V (as the sign of the consonant) stands for vir, vivus, vixit, voto, vale, verba, etc.; V. C., or also VC., vir clarissimus; VCP., voti compos posuit; V. V., virgo Vestalis; V. F. Q. D. E. R. F. P. D. E. R. I. C., verba fecerunt. Quid de eā re fieri placeret, de eā re ita censuerunt.—As a numeral, the letter V stands for half of the geometrical cross X or ten, Zumpt, Gr. § 115 Anm. 1.
si a digamma verba incipiant, id est ‘v’ loco consonantis posita
‘v’ nonnumquam sibi ipsi praeponitur, ut ‘vultus’, sed et alterum consonantis locum tenet cum ‥ ‘euangelium’ Graece nominamus
‘verbex’, id est ovis, ab ‘v’ littera incipiendum
de v littera: quinta vocor princeps vocum; est mihi trina potestas; / nam nunc sola sonans loquor, aut nunc consono verbis
ad hujus soni similitudinem v consonantem loco ejus nostri posuerunt, ut ‘votum’, ‘virgo’; digamma enim oportuit poni, ‘fotum’ ‘firgo’
quod si a praesenti post aliquot annos, verbi gratia post c, Pascha scire velis epactas tantum et concurrentes solis dies invenire sufficit. partire autem centum per xix, et remanent v
spretis litterarum ociis ad armorum laborem cucurrit et Willelmi ducis armiger v annis extitit
notat l quinquaginta, v quinque, x decem
-
…comparatis diem dicunt, qua die ad ripam Rhodani omnes conveniant. Is dies erat a. ; d. V. Kal. ; Apr. L. ; Pisone, A. ; Gabinio consulibus. Caesari cum id…
Julius Caesar, Gallic War
-
…id quod multo magis est admirandum, dies dixi ego idem in senatu caedem te optimatium contulisse in ante diem v Kalendas Novembris, tum cum multi principes civitatis Roma non tam sui conservandi quam tuorum consiliorum reprimendorum causa profugerunt .…
Cicero, in Catilinam
-
…fecit eo consilio uti frumento commeatuque qui ex Sequanis et Haeduis supportaretur Caesarem intercluderet. Ex eo die dies continuos V Caesar pro castris suas copias produxit et aciem instructam habuit, ut, si vellet Ariovistus proelio contendere, ei…
Julius Caesar, Gallic War
-
…. Qui cum se suaque omnia in oppidum Bratuspantium contulissent atque ab eo oppido Caesar cum exercitu circiter milia passuum V abesset, omnes maiores natu ex oppido egressi manus ad Caesarem tendere et voce significare coeperunt sese in eius fidem…
Julius Caesar, Gallic War
-
…iam rei p. reciperatam. tu fac in augenda gloria te ipsum vincas. vale. Scr. Romae v Id. Iii ; ;. ant paulo post a. . CICERO CASSIO S. scelus adfinis tui Lepidi…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…frustra descripta sunt multo tamen haec erunt splendidiora breviora meliora. Cic. Att ., ,, VI vel V K. Quint. ex Arpinati illud etiam atque etiam consideres velim, placeatne tibi mitti ad Varronem quod scripsimus…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…de mandatis Caesaris adventuque Labieni et responsis consulum ac Pompei scripsi ad te litteris iis quas a. d. v Kal. Capua dedi pluraque praeterea in eandem epistulam conleci. nunc has exspectationes habemus duas, unam quid Caesar…
Cicero, Epistulae ad Atticum
(Υ), as a symbol.
In Greek.—Υ = ὑιός (C. I. G. 5762). As a numeral = 20 (old system). υʹ = 300. ͵υ = 300,000.
In Latin.—V=veteranus, verna, via, Vibius, vicit, villa, Virtus, utere, uxor.
V˙A˙L=vices agens legati.
V˙A˙S˙L˙M=votum animo solvit libens merito.
V˙B˙D˙R˙P=vir bonus dignus re publica.
V˙B˙M˙P=voto bene merenti posuit.
V˙B˙O˙V˙F=virum bonum ora vos faciatis.
V˙B˙S=vir bonus sanctus.
V˙C (E˙P)˙A˙V˙P=vir clarissimus (egregius perfectissimus) agens vices praesidis.
V˙C˙L˙M=voti compos libens merito.
V˙C˙P˙P=vir clarissimus pater patrum.
V˙C˙Q˙K=vir clarissimus quaestor candidatus.
V˙C˙R=voluntarii cives Romani.
V˙D˙P˙R˙L˙P=unde de plano recte legi possit.
V˙F=Viennae fecit.
V˙F˙S=verba facta sunt, vivus fecit sibi.
V˙I (H, L, O, P, R)=vir illustris (honestus, laudabilis, optimus, perfectissimus, religiosus).
V˙L=veteranus legionis.
V˙L˙L˙M˙S=votum libens laetus merito solvit.
V˙M˙F=vene (i. e. bene) merenti fecerunt.
V˙P˙A=vixit pius annis.
V˙P˙P˙P˙H (N, R)=vir perfectissimus praeses provinciae Hispaniae (Numidiae, Raetiae).
V˙Q=viator quaestorius.
V˙Q˙R˙F˙E˙V˙S˙D˙M=uti quod recte factum esse volet sine dolo malo.
V˙S=urbs sacra, vici situ.
V˙S˙F=votum solvit feliciter.
V˙S˙I=vice sacra iudicans.
V˙S˙L˙A˙F=votum solvit libens animo feliciter.
V˙V=virgo Vestalis, uti voverat, Venus victrix.
V˙V˙S˙L˙M=ut voverat solvit, libens merito.
V˙V˙V=vale! vale! vale!
As a numeral=5, as the half of X. See numerus.