venustulus
vĕnustŭlus, a, um, adj. dim. [venustus],
- lovely, charming, delightful: oratio, Plaut. As. 1, 3, 70 (222): carmina, Aus. Ep. Idyll. 4 praem.
venustulus, a, um (Demin. v. venustus), anmutig, lieblich, oratio, Plaut. asin. 223: carmina, Auson. epist. edyll. 4 praem. p. 36, 8 Schenkl.
venustus ‥ unde venuste ‥ et hec venustas ‥ et ~us, -a, -um, i. aliquantulum venustus
~us, aliquantulum venustus. Plautus ‘oratione ~a’ [] : ‘oratione vinnula, venustula’ Plaut. As. 223
vĕnustŭlus, (16) a, um (venustus), gentil [en parl. de propos] : Pl. As. 223.