ventus
ventus, wind
the sea rages with winds
- I Lit.: ventus est aëris fluens unda cum incerta motus redundantia, etc., Vitr. 1, 6; cf. Quint. 12, 10, 67; Plin. 2, 47, 46, § 120; Sen. Q. N. 5, 16 sq.; Isid. Orig. 13, 11: istic est is Juppiter quem dico, quem Graeci vocant Ἀέρα, qui ventus est et nubes, imber postea, Atque ex imbre frigus, ventus post fit, aër denuo, Varr. L. L. 5, § 65 Müll.; cf.: (aër) effluens huc et illuc ventos efficit, Cic. N. D. 2, 39, 101: deturbavit ventus tectum et tegulas, Plaut. Rud. prol. 78: mare ventorum vi agitari atque turbari, Cic. Clu. 49, 138: qui (divi) simul Stravere ventos, Hor. C. 1, 9, 10: remissior, Caes. B. C. 3, 26: prosper, Liv. 25, 27, 4: ventum exspectare, Cic. Phil. 1, 3, 8; id. Att. 10, 15, 2; 16, 7, 1: secundus, adversus, v. h. vv.—In apposition: Africus, Cic. N. D. 1, 36, 101: Atabalus, Quint. 8, 2, 13: Corus, Caes. B. G. 5, 7: Septentriones, Cic. Att. 9, 6, 3: turbo, Plaut. Curc. 5, 2, 47 (645); id. Trin. 4, 1, 16 (835).—Prov.
- 1 Of labor lost: in vento et aquā scribere, Cat. 70, 4; so, profundere verba ventis, to talk to the wind, Lucr. 4, 931 (928); cf.: verba dare in ventos, Ov. Am. 1, 6, 42: ventis loqui, Amm.15, 5, 8.—
- 2 Rem tradere ventis, to oblivion, Hor. C. 1, 26, 3. —
- 3 Ventis verba dare, i. q. not to keep one's word or promise, Ov. H. 2, 25 Ruhnk. —
- 4 Vento vivere, to live upon wind or air, Cod. Just. 5, 50, 2 fin.—
- 5 Ventis remis facere aliquid, with all one's might; v. remus. —
- B Plur., personified as deities, the winds: te, Apollo sancte, fer opem; teque, omnipotens Neptune, invoco; Vosque adeo, Venti! Turpil. ap. Cic. Tusc. 4, 34, 73 (Com. Rel. v. 119 Rib.); Lucr. 5, 1230 (1228); cf. Ov. H. 17 (18), 37.—
- C Transf.
- 1 Windiness, flatulence, Col. 6, 30, 8.—
- 2 A light stuff: textilis, Poët. ap. Petr. 55 fin.—
- II Trop., the wind, as a symbol of fortune (favorable or unfavorable), fame, applause, etc.: quicumque venti erunt, ars certe nostra non aberit, however the winds may blow, i. e. whatever circumstances may arise, Cic. Fam. 12, 25, 5: alios ego vidi ventos; alias prospexi animo procellas, id. Pis. 9, 21; cf.: cujus (Caesaris) nunc venti valde sunt secundi, id. Att. 2, 1, 6; so, secundi, Hor. Ep. 2, 1, 102: vento aliquo in optimum quemque excitato, by raising a storm, Cic. Sull. 14, 41: eorum ventorum, quos proposui, moderator quidam et quasi gubernator (opus est), i. e. of the plans, designs, id. Fam. 2, 6, 4: loqui est coeptus, quo vento proicitur Appius minor, ut indicet, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 8, 2; cf.: rumorum et contionum ventos colligere, Cic. Clu. 28, 77: omnes intellegimus in istis subscriptionibus ventum quendam popularem esse quaesitum, id. ib. 47, 130.
de eodem climate flante maximo ~o ignis excitatus est
si ‥ repente flatus ~i major adsurgeret
me circum validus ventus, nix, undique nimbus
candela in eam [laternam ] missa exterius ut interius tam lucida ardebat, nullis ~orum flaminibus impedita
maxima pars ejus [silvae ] ~o corruit
terra ‥ ex omni latere ~is exposita
o quot et quanta mala ~us hic vehemens fecit navigantibus in Tharsis
pluvia et ~o et alia intemperie
secundis flantibus ~is, per octo dies ferebantur per mare(
post singulos ‥ ~os validos et magnas pluvias faciant scrutari campanilia
ubi navem ascenderitis, tempestas vobis et ~us contrarius superveniet
frigidissimus aquilo ~us alio de latere solidum ecclesiae inpellens parietem
Boreas ~us gloria est
~us meridialis, A.southwynde
portas [aulae ] ‥ per quattuor mundi partes in eo constituens, quarum singulae ad unumquemque ~um quattuor angulis attendebant
‘per quattuor ventos celi’: per quattuor partes mundi unde flant iiij venti principales
oculos in omnem ~um providentia circumducit ut beneficentia dignos eligat
pater G. filios Dei a iiiior ~is collegit et in unam fabricam domus Dei in quatuor parietibus compegit
videmus aestatis fervore terras absumpto humore flaccentes et mox in pulverem quem proicit ~us esse conversas
cum sim ‘pulvis et cinis’, mirum non est si ~o temptationis aliquando impulsus corrui
verba sua ~is diffundere
quid sunt verba hominum, nisi ~us formatus?(
non transeunt in ~um peccata nostra, non traduntur oblivioni(
pars illorum ‥ concupiscentie carnalis ardore consumitur, pars ‥ ire invidieque et odiorum gladio detruncatur, pars ‥ in ambitionis ~um penitus evanescit
set in ~um omnis cedit opera ubi hominis artificio celestis opifex molitur adversa
si ‥ de personali perfectione loqueris, in ~um verba proicis cum hic sit sermo de statuum differentia
auribus meis dolenter insonuit ~us urens, quod omnium Conditor vos subtraxerat ab hac luce
organa hidraulica ubi mirum in modum per aque calefacte violentiam ~us emergens implet concavitatem barbiti
superfluitas digestionis quedam abit in fumum et ructuationem ‥ quedam ‥ per secessum et ~um emittitur per anum
attonitus ‥ Edwardus exivit continuo ut ~um reciperet ad refocillandam animam ejus
pocius dicerentur pastores ~i ventris vel alterius temporalis pro quo se magis solicitant quam pastores animarum fidelium subditorum
vensica, vesica quia non est sine ~o
sicut plena ~o vesicula detumescit si acu modica perforetur, sic uno verbulo de follibus imperiti gutturis ventum loquacitatis excutiam
herba ~i, i. scabiosa secundum quosdam
herba ~i, jacea nigra,matefelon' etcodwede idem
jacia nigra,madefelon , herba ~i idem
~i major, anagalla, vel anagallum, simphitum, consolida major idem. G. et A.counfirie
~i media. bugla idem. G. et A.bugle
~i meda [l. media ],bugle
consolida minor, vicetaxicon, herba ~i idem
herba ~i, vicetoxicon, consolida minor idem
~i minor, consolida minor idem. A.bonwrt, a dayesegh
~i minor, i. consolida minor
- 1. wind [secundus, prosper gunstig; adversus tegenwind; ferens wind mee]; ➤ ~ se circumagit draait; sprw.: in -is et in aqua scribere vergeefse moeite doen; verba in -os dare zonder enig resultaat spreken; profundere verba -is; dare verba -is zijn woord niet houden; rem -is tradere aan de vergetelheid prijsgeven;
- 2. wind-, ademstoot; wind, scheet;
- 3. (metaf.) wind als symbool voor een gunstig of ongunstig lot; ➤ -i secundi geluk; quicumque -i erunt hoe de wind ook zal waaien; alios ego vidi -os naderend onheil; -um in optimum quemque excitare onrust veroorzaken;
- 4. gunst [popularis volksgunst].
風。災。順事。人稱好。風敌。新聞。— popularis 出名。— textilis 漏紗。細布。— se remittit 風已小。— silet vel ponit 風息。Concidit vel quiescit ventus 風減。風漸息。Ventis flantibus rejici 逆風而歸。Secundo vento cursum tenere 順風而直行。Adversis uti ventis 逆風而渡。Ventis vitam committere 以命付風。渡海。Ventis illud tradere 置于不問。Verba in ventos dare vel verba ventis (dat.) profundere 徒言。In vento scribere 捕風。Sternere ventos 息風。Si flantibus ventis rejiciemur 若逆風吹回。
Suggest a Translation
See an image
Alter enim Cassianus cum Cæsare Ventus Ex Asia, æquivocum sacravit honore patronum.
Ex Vento juxta vineam Claudii Miron et terram Antonii de Moles ; ex Borea juxta terras, etc.Charta ann. 1523 :
Confrontat ab oriente cum domo ipsius de Veras, et a Bisa cum pratis nobilis Nohe de Rupesalva, et a Vento cum terris dicti Ludovici de Veras, et a solis occasu cum terris, etc.Cui opponitur
Sed quod spectent Ventum Græcum vel tramontanam, etc.
.... Ventum de pectore jecit.
Eum(quem a cæcitate liberaverat) in secretiori parte domus posuit, donec eum privatim conduxit extra civitatem, timore Ventus temporalis.
- cf. vannus, wind: (aër) effluens huc et illuc ventos efficit: qui (divi) simul Stravere ventos, H.: remissior, Cs.: prosper, L.: Corus, Cs.—Prov.: Verba dat in ventos, i. e. talks in vain, O.: tristitiam et metūs Tradam ventis, i. e. will throw from me, H.: ventis verba dedisti, hast thrown thy promise to the winds, O.: nec ferre videt sua gaudia ventos, V.—Fig., a wind: quicumque venti erunt, i. e. whatever circumstances may arise: alios ego vidi ventos, i. e. times of trouble: cuius nunc venti valde sunt secundi, i. e. who is now on the high tide of prosperity: vento aliquo in optimum quemque excitato, by raising a storm: ventum popularem esse quaesitum, i. e. popular favor.
-
…fluctus et tollere vento, gens inimica mihi Tyrrhenum navigat aequor, Ilium in Italiam portans victosque Penates incute vim ventis submersasque obrue puppes, aut age diversos et disiice corpora ponto. Sunt mihi bis septem praestanti corpore nymphae ,…
Vergil, Aeneid
-
…, ne non aequalis ab omni parte foret, magni speciem glomeravit in orbis. Tum freta diffudit rapidisque tumescere ventis iussit et ambitae circumdare litora terrae. Addidit et fontes et stagna inmensa lacusque fluminaque obliquis cinxit declivia ripis ,…
Ovid, Metamorphoses
-
…corde volutans nimborum in patriam, loca feta furentibus austris, Aeoliam venit. Hic vasto rex Aeolus antro luctantes ventos tempestatesque sonoras imperio premit ac vinclis et carcere frenat. Illi indignantes magno cum murmure montis circum claustra fremunt ;…
Vergil, Aeneid
-
…. Plura locuturum timido Peneia cursu fugit cumque ipso verba inperfecta reliquit, tum quoque visa decens. Nudabant corpora venti, obviaque adversas vibrabant flamina vestes, et levis inpulsos retro dabat aura capillos, auctaque forma fuga est .…
Ovid, Metamorphoses
-
…igni. Illic et nebulas, illic consistere nubes iussit et humanas motura tonitrua mentes et cum fulminibus facientes fulgura ventos. His quoque non passim mundi fabricator habendum aera permisit vix nunc obsistitur illis, cum sua quisque regant diverso…
Ovid, Metamorphoses
-
…oculis rerum primordia cerni, accipe praeterea quae corpora tute necessest confiteare esse in rebus nec posse videri. Principio venti vis verberat incita corpus ingentisque ruit navis et nubila differt, interdum rapido percurrens turbine campos arboribus magnis sternit montisque…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…frugiferentis concelebras, per te quoniam genus omne animantum concipitur visitque exortum lumina solis te, dea, te fugiunt venti, te nubila caeli adventumque tuum, tibi suavis daedala tellus summittit flores, tibi rident aequora ponti placatumque nitet…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…, dat sonitu magno stragem volvitque sub undis grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat. sic igitur debent venti quoque flamina ferri, quae veluti validum cum flumen procubuere quamlibet in partem, trudunt res ante ruuntque impetibus crebris…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…accumbere divom, nimborumque facis tempestatumque potentem. Haec ubi dicta, cavum conversa cuspide montem impulit in latus ac venti, velut agmine facto, qua data porta, ruunt et terras turbine perflant. Incubuere mari, totumque a…
Vergil, Aeneid
-
…et ruit atram ad caelum picea crassus caligine nubem, praesertim si tempestas a vertice silvis incubuit glomeratque ferens incendia ventus. Hoc ubi, non a stirpe valent caesaeque reverti possunt atque ima similes revirescere terra ; infelix superat foliis…
Vergil, Georgics
(ἄνεμος). Winds were regarded by Greeks and Romans alike as divine beings. In Homer, who mentions only the four chief winds, Boreas (North), Zephyrus (West), Eurus (East), and Notus (South), they are, according to one account ( Od. x. 1-75), committed by Zeus to the charge of Aeolus (q.v.). But elsewhere they appear as independent personalities, who, dwelling in Thrace, display their activity at the command of Zeus and other gods, and are invoked by men with prayers and sacrifices (Il. xxiii. 195). Hesiod (Theog. 378) calls these winds children of Astraeus and Eos, and distinguishes them as beneficent beings from the destructive winds, the children of Typhoeus (Theog. 869). Some particular myths speak only of Boreas and Zephyrus, from whom, on account of their swiftness, famous horses were supposed to be descended. Thus (Il. xvi. 150) the horses of Achilles are called the children of Zephyrus and Podargé, one of the Harpies (see Harpyiae). The latter, in accordance with their original nature, are also deities of the wind, or rather of the storm. In historical times the cult of the winds in general, or that of Boreas or Zephyrus in particular, flourished at special places in Greece. In Italy also the winds were held in much veneration, particularly the fructifying wind Favonius, which corresponded to Zephyrus. In Rome the tempests (tempestates) had a sanctuary of their own with regular sacrifices at the Porta Capena, which was founded in B.C. 259, in consequence of a vow made for the preservation of a Roman fleet in a storm at sea. Roman generals when embarking usually offered prayers to the winds and storms, as well as to the other gods, and cast offerings and bloody sacrifices into the waves to propitiate them. To the beneficent winds white animals were offered, and those of a dark colour to the malignant equinoctial and winter storms. The victims were generally rams and lambs.
In works of art the winds are usually represented with winged heads and shoulders, open mouth, and inflated cheeks. The most noteworthy monument, from an artistic point of view, is the Tower of the Winds, still standing in excellent preservation at Athens, on which eight winds are represented (Boreas, North; Kaikias, Northeast; Apeliotes, East; Eurus, Southeast; Notus, South; Lips, Southwest; Zephyrus, West; and Argestes or Sciron, Northwest).