violatio
violatio, profanation, violation
vĭŏlātĭo, ōnis, f. [violo],
- an injury, profanation, violation (not in Cic. or Caes.): templi, Liv. 29, 8, 11; 31, 12, 4: religionum, Sen. Ep. 104, 27: publica fidei, Vell. 2, 1, 5.
1. violātio, ōnis, f. (violo), die Verletzung, Entehrung, Schändung, templi, Liv. 29, 8, 11: publica fidei, die Wortbrüchigkeit, Vell. 2, 1, 5: religionum, Sen. ep. 104, 28: expiare violationem eius templi, Liv. 31, 12, 5.
2. violātio, ōnis, f. (viola), das Bekränzen der Gräber mit Veilchen, Corp. inscr. Lat. 6, 10239 ([die viola]tionis).
de ~one caritatis, quam qui semen Dei ‥ in se habet committere non potest
sacramenta confessionis violat ‥ ab unitate ecclesiae, quae est corpus Christi, per tanti ~onem sacramenti se praescindit
pro ~one domus Dei et captione sacerdotis Christi et effusione sanguinis Christianorum excommunicavit
si appellatur quis de ~one ecclesie vel camere(
nullam integritatis sue ~onem, nullam boni status sui minorationem
ex corruptione matris nostre et ex ~one genetricis nostre nos misera progenies ejus ‥ infecti sumus
adulterium dicitur alterius thori ~o
magis est debitor servare veritatem in prima et libera promissione quam in ejusdem primae promissionis ~one
habet rex has [(consuetudines ]: ~onem monete [] quod Angli vocant : forisfacturam expeditionis Quad. feohƿite
manus vestras ‥ non extendatis inviolationem [l. in violationem ] date et consuete ‥ gratie nostre
pro invasione et ~one jurium et libertatum ecclesie
de tali attemptacione seu ~one
ad dictarum treugarum ~onem et in parte rupturam
in ‥ regularis observantie ~onem
propter retraccionem gladii versus Johannem ‥ in ~onem pacis
1 vĭŏlātĭō, (16) ōnis, f. (violo), profanation : Sen. Ep. 104, 27 ; Liv. 29, 8, 11 || [fig.] violation [de parole] : Vell. 2, 1, 5.
2 vĭŏlātĭō, ōnis f. (viola), couronnement dʼune tombe avec des violettes : CIL 6, 10239, 8.
- 1. ontering, schending [templi; religionum];
- 2. verkrachting.
violātiō ōnis, f
- violo, profanation, violation: templi, L.