vivificatorius
vīvĭfĭcātōrĭus, a, um, adj. [vivificator],
- life-giving, Ambros. Spir. Sanc. 2, 9, 92.
vīvificātōrius, a, um (vivifico), Leben gebend, belebend, Ambros. de spir. scto 2, 9. no. 92 u.a. Eccl.
vīvĭfĭcātōrĭus, a, um, vivifiant : Ambr. Spir. 2, 9, 92.