vivificatrix
vīvificātrīx, trīcis, f. (Femin. zu vivificator), die Lebendigmacherin, Prosper Aquit. (II), v. 504. Interpr. Iren. 3, 3, 3; 4, 34, 4 u.a. Eccl.
mare aeneum cujus unda ~ice cuncti ecclesiam intraturi baptizentur
coagulationem carnis in utero matris conjunctam ~ice potentia, ut vivum nasceretur animal rationale atque mortale
tu mea salvatrix, tu spes, tu vivificatrix
nisi adsit gratia, illustratrix, creatrix, ~ixque virtutum
ponentes ipsam solam ~icem carnem Verbo unitam
Ephesinum concilium ‥ in quo confessio de carne Christi edita est, etiam vere ~icem esse
vīvĭfĭcātrīx, īcis, adj. f. , vivifiante : Prosp. Ingr. 21.