Εὔτυχος Save Bailly 2024 Abbott-Smith NT Εὔ·τυχος, ου (ὁ) [ῠ] Eutykhos, h. Anth. 11, 215 ; App. 221. Étym. cf. εὐτυχής. Number of occurrences in NT: 1Strong 2161 Εὔτυχος, -ου, ὁ (εὖ, τυχή), Eutychus, a young man: Ac 20:9.†