Νεάπολις
Νεάπολις, new city
Νεάπολις [ᾱ], εως, ἡ,
- new city, pr. n. of several cities, Neapolis: at first in two words, Νέα πόλις, gen. Νέης πόλιος Hdt. 2.91, cf. Th. 7.50; later in one, Νεάπολις, gen. Νεαπόλεως Str. 2.5.40, dat. Νεαπόλει Id. 1.2.13: hence Νεοπολίτης [ῑ], ου, ὁ, IG 1(2).191.31, al., later Νεαπολίτης Tab.Heracl. 1.187, Lyc. 736, Plb. 1.20.14, etc., cf. Pl. ap. Poll. 9.26.
Νεά·πολις, εως (ἡ) [ᾱ] Néapolis (propr. Nouvelle Ville ou Quartier Neuf, p. opp. à Παλαίπολις) n. de plus. villes en Égypte, Hdt. 2, 91 ; en Libye, Thc. 7, 50, etc. ||
➳ Dans les inscr. att. Νεάπολις, CIA. 1, 230-240 (450/440 av. J.-C.) ; ou en deux mots sans article : ἐν Νέᾳ πόλῃ, CIA. 4, 51, f, 24 (410 av. J.-C.) ; ttef. ethnique att. Νεοπολίτης (v. Νεαπολίτης) ; v. Meisterh. p. 91, 9 ; pour l’écriture en deux mots, v. Meisterh. p. 186, 18.
Étym. νέος, πόλις.
Νεάπολις, ἡ, neue Stadt, Neustadt, bes. nom. pr. mehrerer Städte, auch als zwei Wörter geschrieben, vgl. Lobeck Phryn. p. 605, 665.
Strong 3496
Neapolis, a maritime city of Macedonia: Ac 16:11.†
Νεάπολις
Νεά-_πολις, εως,
- a new city, prop. n. of several cities (like our Newtown), esp. Neapolis, Naples.