νεανιεύομαι

νεᾱν-ῐεύομαι (Act. only in Hsch.), fut. -εύσομαι D. 19.242: aor. ἐνεανιευσάμην Id. 21.69:—Pass. (v. infr.):—

• to be a youth, Ph. 1.303, Poll. 2.20.
• • II more freq., act like a hot-headed youth, wilfully or wantonly, swagger, Ar. Fr. 827, Lys. Fr. 324 S.; ν. εἰς τοὺς πολίτας behave so towards . ., Isoc. 20.17, cf. Hyp. Eux. 27; ἐν τοῖς λόγοις Pl. Grg. 482c; νεανιευσάμενος εἰπεῖν with youthful insolence, Plu. Cic. 1:— Pass., ἐφʼ ἅπασι τοῖς ἑαυτῷ νενεανιευμένοις to all his wanton acts, D. 21.18; τὰ ἐν τῇ βουλῇ νεανιευθέντα Plu. Mar. 29.
  • • 2 make youthful, i.e. bold, promises, c. Adj. neut., ν. τοιοῦτον, ὡς . . D. 19.194; οὐδʼ ἐνεανιεύσατο τοιοῦτον οὐδέν Id. 21.69; μέχρι τοῦ λόγου ν. Luc. Bis Acc. 21: c. inf., undertake with youthful spirit, Plu. Dem. 3.

νεανιεύομαι, [ᾱ], ein Jüngling sein, gew. jugendlich übereilt oder übermütig, mutwillig oder leichtsinnig handeln ; Plat. Phaedr. 235a ; δοκεῖς νεανιεύεσθαι ἐν τοῖς λόγοις, Gorg. 482c, vgl. 527d ; ἐνεανιεύσατο τοιοῦτον οὐδέν, Dem. 21.69 ; im pass., ὡσπερεὶ κεφάλαια ἐφʼ ἅπασι τοῖς ἑαυτῷ νενεανιευμένοις ἐπέθηκεν, 21.18 ; Sp., wie Plut. Mar. 29, μακρὰ χαίρειν φράσας τοῖς ἐν τῇ βουλῇ νεανιευθεῖσι.

νεανιεύομαι νεᾱνῐεύομαι, νεανίας

• Dep., to act like a hot-headed youth, to act wantonly, to brawl, swagger, Plat.; τοιοῦτον ν. to make such youthful promises, Dem.:—c. inf. to undertake with youthful spirit, Plut.:—Pass., ἐφʼ ἅπασι τοῖς ἑαυτῷ νενεανιευμένοις to all his wanton acts, Dem.