Χαρικλώ Save Bailly 2024 Slater Pindar Χαρι·κλώ, οῦς (ἡ) [ᾰ] Khariklô, n. de f. myth. Pd. P. 4, 103 ; Call. L. Pall. 67 || ➳ Voc. Χαριχλοῖ, Anth. 5, 259. Étym. cf. le préc. Χᾰρικλώ wife of Cheiron. “ἀντρόθε γὰρ νέομαι πὰρ Χαρικλοῦς καὶ Φιλύρας” P. 4.103