αὐτοάγιος Save DGE Bailly 2024 αὐτοάγιος -α, -ον que es la esencia misma de la santidad οὐδὲ γὰρ ὁ κατὰ χάριν ἅγιος αὐ. Didym.Eun.M.29.697C, cf. Trin.2.6.1. αὐτο·άγιος, ος, ον, saint en soi, qui est la sainteté même, Bas. Étym. αὐτός, ἅγιος.