βλάξ
βλάξ, slack
- stolid, stupid, Pl. Grg. 488a; β. καὶ ἠλίθιος X. Cyr. 1.4.12; β. καὶ ἄφρων Arist. EE 1247a18; θεὸς κολάζει τοὺς βλᾶκας X. Oec. 8.16, cf. Plb. 16.22.5; β. ἄνθρωπος Heraclit. 87: usually of persons, but β. ἵππος, opp. θυμοειδής, X. Eq. 9.12: Comp. βλακότερος or -ώτερος Id. Mem. 4.2.40: Sup. βλακότατος or -ώτατος (but -ίστατος ap. Ath.) ib. 3.13.4.
- II name of a fish, ὃς ἐν τῷ συνουσιάζειν δυσαπολύτως ἔχει, Erot. s.v. βλακεύειν. (Perh. βλᾱ- < μλᾱ-, cf. Skt. mlāyati ‘become soft’, μαλακός: Hsch., ἀπό τινος ἰχθύος δασώδους (leg. δυσώδους).)
I
1 fatuo, bobo
ἄνθρωπος
β. ... καὶ ἠλίθιος
β. καὶ ἄφρων
2 palurdo, lerdo
τοὺς δὲ ... ἀνδράποδα καὶ βλᾶκας διαμένειν
(pensando que) aquellos seguían siendo unos esclavos y unos palurdos
3 blando, relajado, licencioso Ast.Am.Hom.1.2.4, Const.App.8.32.11, Eust.1405.33
• de caballos lerdo X.Eq.9.12.
II como subst.
1 persona indolente, remolón
βλᾶκες φύγεργοι
θεὸς ... κολάζει τοὺς βλᾶκας
2 n. de un pez del tipo siluro, de ínfimo valor, Ar.Au. en Erot.28.16 (aunque quizá l. de Erot. a Au.1323), Paus.Gr.
•V.
schlaff, lässig, träge, bes. geistig, nicht regsam, dumm, VLL ἀναίσθητος, μωρός ; Plat. Gorg. 488a ; καὶ ἠλίθιος Xen. Cyr. 1.4.18 ; ἵππος, dem θυμοειδής entggstzt, Eq. 9.12 ; Pol. 16.22 ; superl. βλακίστατος Xen. Mem. 3.13.4, statt βλακώτατος zu schreiben, aus Ath. VII.277d. Vgl. auch βλακικός. – Bei Sp. = weichlich, schwelgerisch, VLL.
- slack in body and mind, stupid, a dolt, Plat., Xen.:—Sup. βλακίστατος.