βοτέω
βοτέω,
- = βόσκω, Ep. pres. part. βοτείων Call. Fr. 7.5P., cf. Hsch.: —Pass., Nic. Th. 394.
gener. en v. med. comer
τὴν δὲ δρόσοισιν εἰσκομένην βοτέονται κώδειαν
• abs. tomar el alimento de
ἀπ' εἰκαίης δὲ βοτεῖται γαίης
•Prob. forma artificiosa para explicar πολυβώτης Sch.Theoc.l.c.