βράγχος
βράγχος, hoarseness
βράγχος, ὁ,
- hoarseness or sore throat causing hoarseness, Hp. VM 19 (pl.), al., Th. 2.49: pl., Arist. Pr. 860a30, 37.
- 2 a disease in swine (either anthrax or foot-and-mouth disease), Id. HA 603a31.
- II βράγχος, τό, in pl., = βράγχια, Opp. H. 1.160; but βράγχος, ὁ, in Ptol. Alm. 8.1.
branquia
ὅσσοι γε βράγχη ... ἔχουσιν
I medic.
1 inflamación de las vías respiratorias cuyo síntoma más evidente es la ronquera
β. μετὰ βηχός
πταρμὸς καὶ β. ἐπεγίγνετο
βράγχος, ἀφωνίη
2 carbunco
II anat.
1 branquia, agalla Ptol.Alm.8.1 (p.166.21).
2 garganta Isid.Etym.4.7.13.
•Término expresivo y técnico de origen onomat.
1 βράγχος, ου (ὁ) enrouement, Hpc. Thc. 2, 49 ; Arstt. H.A. 8, 21, 1.
βράγχος ¹, ὁ, auch τό, Medic., Heiserkeit, Bräune, Thuc. 2.49 ; Arist. H.A. 8.21.
βράγχος ², τό, im plur. = βράγχια, Opp. H. 1.160 ; EM.; vgl. Conon 33.
βράγχος
from βραγχός
- hoarseness, or sore throat causing hoarseness, Thuc.