γλυκαῖος Save DGE Bailly 2024 γλυκαῖος -α, -ον dulce ὕδωρ Phys.A 136.6, 7. γλυκαῖος, α, ον [ῠ] douceâtre, doux, Syn. Febr. p. 62 et 190. Étym. γλυκύς.