διαζώω
διαζώω, v. διαζάω.
δια·ζώω (seul. impf.) soutenir sa vie, A. Rh. 1, 1074 (impf. itér. 3 pl. διεζώεσκον) ; avec un part. ποιηφαγέοντες διέζωον, Hdt. 3, 25, ils soutenaient leur vie en mangeant de l’herbe.
Étym. ion. c. διαζάω.
διαζώω, = διαζάω, Her. 3.25, ποιηφαγέοντες.