διασαφητέον
διασαφητέον, one must make quite clear
διασᾰφ-ητέον,
- one must make quite clear, Arist. de An. 416b30; ὑπέρ τινος Thphr. CP 6.14.5.
hay que aclarar, hay que explicar
περὶ αὐτῆς
ὑπὲρ ὧν καὶ ὕστερον δ.
διασαφητέον [σᾰ] vb. de διασαφέω, Arstt. An. 2, 4, fin ; Th. C.P. 6, 14, 5.