δυσαίσθητος
δυσαίσθητος, insensible
δῠσ-αίσθητος, ον,
- insensible, σώματα Alex.Aphr. Pr. 1.72, cf. Adam. 1.7; τὸ δυσαίσθητον, = ἀναισθησία, Gal. 4.784.
- II Pass., scarcely perceptible, Alex.Aphr. in Sens. 85.24; hard to trace, Poll. 5.12.
I
1 percibido con dificultad, difícilmente perceptible
σχήματα
• difícil de seguir, de rastrear
πνεύματα τῶν ἰχνῶν
en la caza
2 poco sensible
δάκτυλοι
(τὸ ζῷον) δυσαίσθητον ἢ παντελῶς ἀναίσθητον γίγνεται
σώματα
II de pers. incapaz de captar un razonamiento
ἀφυὴς ἐγὼ καὶ βραδὺς καὶ δ.
δυσ·αίσθητος, ος, ον [ῠ] insensible, Polém. 179 ; Adam. Physiogn. 2, 22, p. 407 ; A. Aphr. Probl. 1, 72 ; Gal. 1, 346.
Étym. δ. αἰσθάνομαι.
δυσαίσθητος, 1) unempfindlich, gefühllos, Sp., bes. Medic.
2) schwer zu bemerken ; ἴχνη Poll. 5.12.
2) schwer zu bemerken ; ἴχνη Poll. 5.12.