δύσαγνος
δύσαγνος, unchaste
δῠσ-αγνος, ον,
- unchaste, A. Supp. 751 (lyr.), Orac. ap. Luc. Alex. 54.
impuro
φρένες
κοῖται
αἱ μαινάδες, αἱ δύσαγνον κρεανομίαν μυούμεναι
las ménades, iniciándose en los misterios de un impuro reparto de carne
δύσαγνος, unkeusch ; φρένες Aesch. Suppl. 732 ; κοῖται Luc. Alex. 54.
δύσαγνος
δύσ-αγνος, ον
- unchaste, Luc.