δύστομος
δύστομος, bad of mouth: hardmouthed
δύστομος2, hard to cut
δύστομος (A), ον, (στόμα)
- hard-mouthed, of a horse, ἱππείη APl. 16.361, Hippiatr.Praef.
- II hard to pronounce, συλλαβή Phld. Po. 2.15.
δύστομος (B), ον, (τέμνω)
- hard to cut, Thphr. HP 3.14.1.
1 de mal augurio prob. de palabras, A.Fr.132b.7.
2 difícil de pronunciar
συλλαβή
3 de boca dura, que no acepta el freno
δ. ἱππείη ... γένυς
ἵππος ... δ. καὶ δυσγάργαλος
difícil de cortar una planta
ξηρὸν δὲ δ.
διὰ τὴν σκληρότητα
1 δύ·στομος, ος, ον, qui a la bouche dure, en parl. d’un cheval, Hippiatr. p. 3 ; A. Pl. 5, 361.
Étym. δ. στόμα.
2 δύσ·τομος, ος, ον, difficile à couper, Th. H.P. 3, 14.
Étym. δ. τέμνω.
δύστομος ¹, hartmäulig, γένυς ἱππείη Athlet. stat. 32 (Plan. 361).
δύστομος ², schwer zu zerschneiden.
δύστομος
δύ-στομος, ον
δυσ-, στόμα
- bad of mouth: hardmouthed, Anth.