εἰκότως
εἰκότως, εἰκότως, reasonably, rightly (adverb)
εἰκότως, Adv. fr. εἰκώς, Att. pf. part. of ἔοικα, Ion. οἰκότως Hdt. 2.25.2, 7.50.1.
- suitably, in keeping with, ἀπουσίᾳ .. εἶπας εἰ. ἐμῇ, A. Ag. 915; fairly, reasonably, Id. Supp. 403 (lyr.), S. OC 432, 977, αὐτοὶ οὐκ εἰ. πολεμοῦνται Th. 1.37, Th. 2.93.1, Isoc. 12.101, And. 1.142, Pl. Epin. 979d, X. Cyr. 8.8.20, Plu. 2.409f; at the end of sentences, Th. 1.77.5, D. 1.10, Pl. La. 183b; in constr. w. acc. and inf., σθένειν τὸ θεῖον μᾶλλον εἰ. ἔχει ʼtis reasonable, E. IT 911, cf. Or. 737 (troch.); τοῦτʼ εἰ. δὴ δοκεῖ ἀνδρῶν ἀγαθῶν ἔργον εἶναι And. 1.140.ΝΒ see LSJ supp s.v. εἰκότως.
εἰκότως, adv.
1 avec vraisemblance, Thc. 3, 53 ; 6, 20 ||
2 p. suite, avec raison, à bon droit, justement, Thc. 2, 54 ; 3, 13, etc. ; Eschl. Suppl. 403 ; Soph. O.C. 432, 977, etc. ; εἰκότως ἔχει, Eur. I.T. 911, cela est raisonnable ; οὐκ εἰκότως, Thc. 1, 37 ; Xén. Cyr. 8, 8, 20, non avec raison, sans raison ; souv. à la fin d’une prop. et suivi de γάρ : avec raison ; car, etc. Thc. 1, 77 ; Isocr. 12d, etc.
Étym. εἰκώς.
1. lijkend op, passend bij,
2. redelijkerwijs:
εἰκότως, (Adv. zu εἰκός), wahrscheinlicher Weise, mutmaßlich ; καὶ οὐκ ἀλόγως ἀποβέβηκεν Isocr. 4.150 ; ὑποπτεύω Thuc. 3.53 ; nach Gebühr, mit Recht, νέμων εἰκότως ἄδικα μὲν κακοῖς Aesch. Suppl. 403 ; ὡς εἰκότως εἶπες Plat. Epinom. 979d. So oft Thuc. u. A. – Οὐκ εἰκότως, ungerechter Weise, Thuc. 1.37 ; – εἰκότως ἔχει, = εἰκός ἐστι, Eur. I.T. 911. – Oft steht es am Ende, so daß ein Satz mit γάρ sich anschließt. Thuc. 1.77 Isocr. 1.49 ; Wolf Dem. Lept. p. 252.
εἰκότως
adverb of εἰκώς, Attic perf. part. of ἔοικα,
- in all likelihood, suitably, fairly, reasonably, naturally, Aesch., etc.; εἰκότως ἔχει ʼtis reasonable, Eur.; οὐκ εἰκότως un reasonably, Thuc.