εἰνάτερες

εἰνάτερες [ᾰ], αἱ,

• wives of brothers or of husbands’ brothers, sisters-in-law, Il. 6.378, al. (never in Od.). (Sg. ἐνάτηρ Keil-Premerstein Zweiter Bericht 138 (not εἰνάτηρ as stated by Hdn.Gr. 1.48, al.); dat. ἐνατρί Buresch Aus Lydien 147; καἰνετ[έ]ραν (acc. sg.) is dub. in Jahresh. 18 Beibl. 33 (Cilicia)), voc. εἴνατερ Hdn.Gr. 1.419, gen. εἰνάτερος Id. 2.747, al.: εἰν- metri gr. in Ep., with ἐνάτηρ cf. Skt. yá̄tar-, Lith. jéntė, gen. jenteȓs, Lat. janitrīces ‘sisters-in-law’.)

εἰνάτερες, αἱ, Frauen, die Brüder zu Männern haben, Il. 6.378, 22.473, beidemal εἰνατέρων ; den sing. εἰνάτηρ führt Hdn. περί μον. λ. p. 16.22 an ; bei Poll. 3.32 steht εἰνάτειρες.

εἰνάτερες (ϝειν.): brothersʼ wives (Il.)

εἰνάτερες

• sisters-in-law, Il.