εἰσκλύω
εἰσκλύω,
- poet. for εἰσακούω, τευ ἐσέκλυον αὐδήσαντος IGRom. 1.1195 (Memnon), cf. Q.S. 1.509.
*εἰσ·κλύω, ion. et poét. ἐσ·κλύω (impf. ἐσέκλυον) prêter l’oreille à, écouter, gén. Opp. H. 2, 107.
εἰσκλύω, anhören, v.l. Opp. H. 2.107 für ἐπικλύω.