εἰσκωμάζω
εἰσκωμάζω, burst in like a party of revellers
εἰσκωμάζω, (κῶμος)
- burst in like a party of revellers: generally, burst in upon, τινί Luc. Lex. 9; εἰς τὴν πόλιν Aristid. Or. 51(27).30: c. acc. loci, Lyc. 1355: metaph., εἰσεκώμασεν ὁ ἄργυρος silver came romping in, Ath. 6.231e.
c. suj de pers. irrumpir, entrar de improviso como un grupo de comastas, c. ac.
κίρκοι ... Ἄγυλλαν Αὐσονῖτιν εἰσεκώμασαν
εἰς τὴν πόλιν
εἰσεκώμασαν ἡμῖν
se nos presentaron de improviso
• fig. c. suj. de cosa o abstr.
εἰσεκώμασε δὲ καὶ ὁ ἄργυρος
ἡ τῶν ἀτόμων ... δόξα
μαργαρίτης ... τῇ γυναικωνίτιδι
ἥ τε πλεονεξία ... τῇ ἀνθρωπίνῃ ζωῇ
αἰχμαλωσία ... εἰς τὴν οἰκίαν
ἡ αἵρεσις
εἰσ·κωμάζω (seul. ao. εἰσεκώμασα) entrer ou se précipiter comme un homme ivre, Lyc. 1355 ; Luc. Lex. 9 ; Arstd. t. 1, 353 ; fig. Ath. 231e.
εἰσκωμάζω, im Festaufzuge (κῶμος), lustig, lärmend einziehen, mit Ungestüm eindringen ; αὐτεπάγγελτοι Luc. Lexiph. 9 ; übertr., ἄργυρος Ath. VI.231e ; Sp.