εὐαρεστικός
εὐαρεστικός, easily contented
εὐᾰρεστ-ικός, ή, όν,
- easily contented, διάθεσις εὐ. πρὸς πᾶν τὸ συμβαῖνον M.Ant. 9.6.
εὐαρεστικός, ή, όν [ᾰ] propre à plaire, M. Ant. 9, 6.
Étym. εὐάρεστος.
εὐαρεστικός, ή, όν, wohlgefallend, M.Ant. 9.6.