εὔπρακτος
εὔπρακτος, easy to be done
εὔπρακτ-ος, Ep. -πρηκτος, ον,
- easy to be done, X. An. 2.3.20 (Comp.); οὐκ εὔπρηκτα κέλευθα Opp. H. 5.63.
- II well-to-do, prosperous, Vett.Val. 72.11, Man. 1.352.
εὔ·πρακτος, ος, ον :
1 pass. facile à faire ou à obtenir, Xén. An. 2, 3, 20 ||
2 act. qui réussit, heureux, Man. 1, 352 ||
Cp. -ότερος, Xén. l. c. ||
➳ Ion. εὔπρηκτος, Opp. H. 5, 63.
Étym. εὖ, πράσσω.
εὔπρακτος, 1) leicht zu tun, zu bewirken, durchzusetzen, ἵνα μοι εὐπρακτότερον ᾐ, ἐάν τι δύνωμαι ἀγαθὸν διαπράξασθαι Xen. An. 2.3.20 ; – ion. εὔπρηκτα κέλευθα Opp. Hal. 5.63.
2) = εὐπραγής, Man. 1.352.
2) = εὐπραγής, Man. 1.352.
εὔπρακτος
εὔ-πρακτος, ον
- easy to be done, Xen.