θείομεν
θείομεν, Ep. for θέωμεν, θῶμεν, 1 pl. aor. 2 subj. Act. of τίθημι.
θείομεν, v. τίθημι.
θείομεν, ep. = θῶμεν, conj. aor. II.zu τίθημι.
θείομεν
1 pl. aor. subj. τίθημι.
θείομεν : see τίθημι.