θείνω

θείνω, Ep. inf. θεινέμεναι Od. 22.443: impf. ἔθεινον A. Pers. 418, etc.: fut. θενῶ Ar. Ach. 564: aor. 1 part. θείνας Il. 20.481 (ἔθεινε in 21.491 may be impf.); other moods from an aor. 2 ἔθενον (which does not occur in ind.); imper. θένε E. Rh. 676, Ar. Av. 54; subj. θένω E. Rh. 687 (troch.), Ar. Lys. 821 (lyr.), cj. in Theoc. 22.66; inf. θενεῖν E. Heracl. 271; part. θενών Id. Cyc. 7, Ar. Eq. 640, V. 1384, Av. 1613, Ra. 855 (these forms were freq. incorrectly written θένειν, θένων, as if from a pres. *θένω):—Pass., only in pres. and impf.:—

• poet. word, strike, τινα Od. 18.63; ξίφεσι 22.443; φασγάνῳ αὐχένα θείνας Il. 20.481; μάστιγι . . θείνων 17.430; [τόξοισι] ἔθεινε παρʼ οὔατα 21.491:—Pass., 1.588; θεινόμεναι βουπλῆγι 6.135; ἄορι 10.484; θεινομένου . . πρὸς οὔδεϊ dashed to earth, Od. 9.459; later σκάπτῳ θενών τινα Pi. O. 7.28; ῥαιστῆρι A. Pr. 56, cf. 76; τινὰ διʼ ἀσπίδος E. Heracl. 738; ἰτέαν εἰς μέσην Id. Cyc. 7; τῷ σκέλει θένε τὴν πέτραν Ar. Av. 54; τῷ πρωκτῷ θενὼν τὴν κιγκλίδʼ Id. Eq. 640; ποσσὶ θ. σκέλος, of a wrestler, Theoc. 22.66: abs., θείνετε v.l. in E. Or. 1303 (lyr.); θεῖνʼ, ἀντέρειδε Id. Supp. 702; θένε, θένε Id. Rh. 676 (lyr.):—Pass., A. Pers. 303, Ch. 388 (lyr.).
• • • 2 metaph., θείνει δʼ ὀνείδει μάντιν Id. Th. 382.
    • 3 intr., of corpses, θ. ἐπʼ ἀκτᾶς Id. Pers. 966.
  • II to the same Verb, but only with the meaning slay, belong the foll. forms formerly referred to a pres. *φένω, viz.: aor. 2 ἔπεφνον Il. 21.55, Pi. P. 10.46, B. 17.19, S. OT 1497; Ep. and Lyr. πέφνον Il. 13.363, B. 8.13; subj. πέφνῃς, ῃ, Od. 22.346, Il. 20.172; inf. πεφνέμεν 6.180; part. πεφνών 16.827 (parox. acc. to Aristarch., as if from a pres. πέφνω, which is found in late Ep., Opp. H. 2.133): from the short form φᾰ (for φṇ) come pf. Pass. 3sg. πέφαται Il. 15.140, al.; 3pl. πέφανται 5.531; inf. πεφάσθαι 13.447: fut. Pass. πεφήσεαι ib. 829, Od. 22.217; ἢ πέφατʼ ἢ . . πεφήσεται Il. 15.140; later, part. πεφασμένος Lyc. 269, 1374, Opp. H. 5.122: Gramm. also give aor. 1 φάσαι Hsch. s.v. φάσγανον, Phot. s.v. προσφατος, Sch. Pi. N. 1.69: aor. 2 part. παφών Hsch.: aor. 2 Med. ἀπ-έφατο,= ἀπέθανεν, Id. Hence also φᾰτός slain, Id., found in compds. Ἀρεί-φατος, μυλή-φατος, ὀδυνή-φατος, πυρί-φατος. (I.-E. gṷhen- cf. Skt. hánti, pl. ghnánti, Hittite kuenzi, pl. kunanzi ‘strike’, ‘killʼ; gṷhon- in Gr. φόνος; gṷhn- in Skt. ghn-ánti, Gr. ἔ-πε-φν-ον (redupl.); gṷhṇ- in Skt. -hata-, Gr. -φατο-, πέφαται, etc.)

θείνω, schlagen, hauen, treffen ; μάστιγι θείνων ἵππους Il. 17.430 ; auch φασγάνῳ, ξίφεσι, ἄορι, auch ohne Zusatz, 1.588, Od. 18.63 ; τόξοις ἔθεινε παρʼ οὔατα Il. 21.491 ; θεινομένου πρὸς οὔδεϊ, gegen den Boden geschmettert, Od. 9.459 ; ῥαιστῆρι θεῖνε Aesch. Prom. 56, πέδας 76 ; στυφέλου θείνοντας ἐπʼ ἀκτᾶς Pers. 927 ; pass. geschlagen, getroffen, getötet werden, 295, Ch. 382 ; θείνετε, καίνετε vrbdt Eur. Or. 1302 ; κήρυκα θενεῖν Heracl. 272 ; εἰ θενεῖς τὸν ἄνδρα τοῦτον Ar. Ach. 564 ; τῷ σκέλει θένε τὴν πέτραν Av. 54 ; da sich sonst kein praes. θένω findet, denn βούλει θένω ist conj. aor., Lys. 821, so muß θένων, Eq. 638, Vesp. 1284, Av. 1613, Ran. 834, wie σκάπτῳ θένων Pind. Ol. 7.28 in θενών, als partic. des aor., geändert werden ; wie auch Theocr. 22.66 ; Aesch. Spt. 364 kann im Anfang des Trimeters θείνει stehen, Wellauer θένει. – In Prosa kommt das Wort erst sehr spät vor.

θείνω

3 sing. aor. ἔθεινε Il. 21.491. θεῖνε Il. 16.339.

3 sing. subj. θείνῃ Od. 18.63.

Pple. θείνας Il. 20.481.

To strike, smite: μή σε ἴδωμαι θεινομένην Il. 1.588. Cf. Il. 6.135, Il. 10.484, Il. 16.339, Il. 17.430, Il. 20.481, Il. 21.21, 491: ὅς κέ σε θείνῃ Od. 18.63. Cf. Od. 9.459, Od. 22.443.

θείνω

• 1strike σκάπτῳ θενὼν σκληρᾶς ἐλαίας ἔκτανεν Λικύμνιον (Hartung: θένων codd.) O. 7.28 cf. πεφνεῖν.

θείνω , inf. θεινέμεν(αι), subj. θείνῃ, aor. ἔθεινε, θεῖνε, part. θείνᾱς, pass. pres. part. θεινόμενος: strike.

θείνω aor1 ἔθεινα; the other moods are taken from an aor2 ἔθενον which does not occur in ind.

• • • 1to strike, wound, Hom., Eur.:—Pass., θεινομένου πρὸς οὔδεϊ stricken to earth, Od.
    • 2metaph., θείνειν ὀνείδει Aesch.
    • 3intr. of ships, θ. ἐπʼ ἀκτᾶς to strike on the shore, Aesch.