θεωρητός
θεωρητός, that may be seen
θεωρ-ητός, ή, όν,
- that may be seen, D.S. 14.60; ὄψει θ. Ael. NA 9.4; θ. κατασκεύασμα Secund. Sent. 1; of certain days in disease, to be watched (cf. ἐπίδηλος II.1), Hp. Aph. 2.24.
- 2 of the mind, to be reached by contemplation, τοὺς διὰ λόγου θ. χρόνους Epicur. Ep. 1 p.10 U.; θεοὺς λόγῳ θ. Id. Fr. 355, cf. Phld. Sign. 37; opp. ἐμφανής, Plu. QConv. 2.722d; λόγῳ ib. 876c. Adv. -τῶς Gal. 18(1).363.
θεωρητός, ή, όν :
1 qu’on peut observer, visible, DS. 14, 60 ; El. N.A. 9, 6 ||
2 qu’on peut contempler, observer par l’intelligence, Plut. M. 722b ; DL. 10, 47.
Étym. vb. de θεωρέω.
θεωρητός, beschaut, betrachtet, zu betrachten ; οὐδὲ ταύτην ὄψει θεωρητήν, nicht mit den Augen wahrzunehmen, Ael. H.A. 9.6 ; neben ἀκουστός DS. 14.60 ; bes. geistig zu erkennen, Plut. plac. phil. oft.