θρίψ
θρίψ, a wood-worm
θρίψ, gen. θρῑπός, ὁ (not ἡ, v.l. in Men. 540.5),
- wood-worm, Thphr. HP 5.4.4, AP 12.190 (Strat.); ὁ θ. τὸ ξύλον (sc. λυμαίνεται) Men. l.c.
- II metaph., skinflint, miser, Hsch. (Perh. connected with τρίβω.)
θρίψ, gén. θριπός (ὁ) [ῑπ] ver qui ronge le bois, Th. H.P. 5, 4, 4 ; Anth. 12, 190.
Étym. θρίβω.
θρίψ, ῑπός, ὁ (τρίβω, vgl. ἴψ), Holzwurm, Holzkäfermade ; Theophr.; Strat. 32 (XII.190). Bei Menand. frg. 73 ἡ θρίψ.
θρίψ
τρίβω
- a wood-worm, Anth.