θρόνα
θρόνα, v. θρόνον.
θρόνα, τά, Blumenverzierungen in Geweben, ἱστὸν ὕφαινε, – ἐν δὲ θρόνα ποικίλʼ ἔπασσε Il. 22.440, Schol. ἄνθη ; Hesych. καὶ τὰ ἐκ χρωμάτων ποικίλματα ; Theocr. 2.59 νῦν δὲ λαβοῖσα τὺ τὰ θρόνα ταῦθʼ ὑπόμαξον τᾶς τήνω φλιᾶς, Zaubermittel, aus Kräutern u. Blumen bereitet, nach dem Schol. ätolisch für φάρμακα ; vgl. Nonn. D. 37.415 πῆ θρόνα, πῆ βοτάναι, πῆ φάρμακα ποικίλα Κίρκης ; Lycophr. 674 Nic. Th. 936, der 413 θρόνα πάντα καὶ ἀλθεστήρια νούσων vrbdt.
θρόνα
τά.
Figures or designs in woven work: ἐν θρόνα ἔπασσεν (i.e. in the web) Il. 22.441.