θριπόβρωτος
θρῑπό-βρωτος, ον, (βιβρώσκω) = foreg., Philosteph. ap. Hsch., Lyc. 508:—a form θιπόβρωτος (dissim.) is condemned by Hsch.
θριπό·βρωτος, ος, ον [ῑ] c. le préc. Lyc. 508.
Étym. θρίψ, βιβρώσκω.
θριπόβρωτος, [ῑ], wurmstichig, Theophr., σφραγίς Lycophr. 508, s. θριπήδεστος.