θριγκίον
θριγκίον, topmost course of stones in a wall, cornice; wall
θριγκ-ίον, τό, Dim. of sq., Luc. Gall. 22, App. Mith. 71, Just. Nov. 133.1.
θριγκίον, ου (τὸ) dim. du suiv. Luc. Gall. 22 ; App. Mithr. 71.
θριγκίον, τό, dim. von θριγκός, Luc. Gall. 22 u. a.Sp.
θριγκίον, ου, τό,
Dim. of θριγκός, Luc.