καθοσιόω
καθοσιόω, dedicate
καθοσι-όω,
- dedicate, ἄγαλμα Poll. 1.11, cf. OGI 383.109, al. (Commagene, i B. C.), SIG 799.6 (Cyzicus, i A. D.):—Med., ὃν τοῖσδε βωμοῖς θεὰ καθωσιώσατο E. IT 1320:—Pass., ἐπεὶ δὲ βωμῷ πόπανα καὶ προθύματα καθωσιώθη Ar. Pl. 661, cf. D.H. 2.23; καθωσιωμένος τινί devoted, of a person, Hdn. 7.6.4; -ωμένοι νόμοι Ph. 2.581; στρατιῶται Just. Edict. 13.9.
- 2 betroth, J. BJ 1.24.5.
- 3 κ. πόλιν καθαρμοῖς purify, Plu. Sol. 12.
καθ·οσιόω-ῶ [ᾰ]
1 consacrer, offrir en sacrifice, Ar. Pl. 661, qqe ch. ||
2 sanctifier, purifier, acc. Plut. Sol. 12 ||
Moy.
1 faire consacrer, Eur. I.T. 1320 ||
2 se consacrer, se dévouer, d’où καθωσιωμένος, Hdn 7, 6, dévoué à, dat.
Étym. κ. ὁσιόω.
καθοσιόω, heiligen, weihen, opfern, πόπανα καὶ θύματα καθωσιώθη Ar. Plut. 660, Sp., wie Dion.Hal. 2.23 ; auch im med., Eur. I.T. 4320 ; sich weihen, τινί, z.B. φίλτατόν τε ὄντα καὶ καθωσιωμένον τῷ μαξιμίνῳ Hdn. 7.6.10 ; – reinigen, τὴν πόλιν καθαρμοῖς Plut. Sol. 12.
καθοσιόω
- 1Mid. to dedicate, θεῷ Eur.:—Pass., καθωσιώθη Ar.
- 2κ. πόλιν καθαρμοῖς to purify, Plut.