καθυπερηφανέω

καθυπερ-ηφᾰνέω, strengthd. for ὑπερηφανέω, Arg. Ar. Ach.: c. gen.,

• treat with disdain, τῶν φιλοσόφων Phld. Vit. p.7 J.:— also καθυπερ-ηφᾰνεύομαι, Hsch. s.v. κατεπλατύνετο, Eust. 561.1:—hence Subst. καθυπερ-ηφᾰνία, ἡ, Phld. Vit. p.28 J.