κακοβλαστής
κακοβλαστής, sprouting ill
κᾰκο-βλαστής, ές,
- sprouting ill or with difficulty, Thphr. CP 1.20.6, 4.7.2: Comp. κακοβλαστότερος Id. HP 4.14.1.
κακο·βλαστής, ής, ές [ᾰ] qui pousse mal, Th. C.P. 1, 20, 6, etc., v. le préc.
Étym. κ. βλαστάνω.
κακοβλαστής, ές, schlecht, schwer keimend, Theophr.