καλλιφεγγής
καλλιφεγγής, beautiful-shining
καλλῐ-φεγγής, ές,
- beautiful-shining, ἡλίου σέλας, Ἕως, E. Tr. 860, Hipp. 455, cf. Theodect. 10.1.
καλλι·φεγγής, ής, ές [ῐ] brillant de beauté, éclatant, Eur. Hipp. 455, Tr. 860, etc.
Étym. κ. φέγγος.
καλλιφεγγής, ές, schön leuchtend ; Ἕως Eur. Hipp. 457, Tr. 860 ; Theodect. Stob. fl. 10.8.
Osa, diosa mayor, que gobiernas el cielo, diosa que brillas con belleza
καλλιφεγγής
καλλι-φεγγής, ές
φέγγος
- beautiful-shining, Eur.