καλοεργός
καλοεργός, well-doing, good
κᾰλο-εργός, όν,
- well-doing, good, Man. 1.256.
καλο·εργός, ός, όν [ᾰ] qui fait le bien, vertueux, Man. 1, 256.
Étym. κ. ἔργον.
καλοεργός, schön, gut handelnd, Man. 1.256, 354.