κανθός

κανθός, ὁ,

• corner of the eye, Arist. HA 491b23, PA 657b18, Nic. Th. 673, CPR 29.10 (ii A.D.).
• • • 2 poet., eye, Call. Fr. 150, Cerc. 7.2, IG 12(9).954.8 (Chalcis), Supp.Epigr. 3.543 (Philippopolis, iii(?) B.C.), AP 6.62 (Phil.), 5.218 (Paul.Sil.), MoschioTrag. 9.9, Opp. C. 4.118, etc.
  • II tyre of a wheel, Edict.Diocl. 15.36, EM 364.29, Sch. Il. 5.725.
  • III chimney, Hsch.
  • IV pot, pan, Id. (Lat. cantus (in signf. II) is said to be African or Spanish by Quint. 1.5.8.)

κανθός, ὁ, der Augenwinkel ; οἷς ἂν ὦσιν οἱ κανθοὶ μακροί, κακοήθους σημεῖον Arist. physiogn.; H.A. 1.9 κοινὸν τῆς βλεφαρίδος μέρος τῆς ἄνω καὶ κάτω κανθοὶ δύο ; Nic. Th. 673 κανθῷ ἐνὶ ῥαντῆρι, wo der Schol. es durch ῥάμφος erkl. Poetisch übh. das Auge, δειμαίνοντες ἄνακτος ἑοῦ πυριλαμπέα κανθόν Opp. Cyn. 4.118 ; φυλάκων παναγρεὺς κ. Paul.Sil. 1 (V.219); ἐπεὶ γήρᾳ κανθὸς ἐπεσκέπετο, da das Auge vor Alter dunkel wurde, Philp. 17 (VI.62), wofür er 16 (VI.92) sagt γήρᾳ κανθὸν ἐζοφωμένος. – Nach Schol. Il. 5.724 heißen auch die eisernen Reifen um das Rad so ; vgl. EM. 364.29.