καρφόω
καρφόω, nail
καρφόω,
- = κάρφω, AP 7.385 (Phil., Pass.).
- II nail, Sch. Ar. Ra. 844 (Pass.).
καρφόω-ῶ, dessécher, d’où au pass. se dessécher, Anth. 7, 385.
Étym. κάρφος.
καρφόω, = κάρφω ; δένδρεα καρφοῦται, πετάλων κόσμον ἀναινόμενα, sie verdorren, Philp. 75 (VII.385).