κάρχαρος
κάρχαρος, sharp-pointed, jagged, with sharp
κάρχᾰρ-ος, ον, and α, ον Alcm. 140:—
- saw-like, jagged, so with saw-like jagged teeth, κύων Lyc. 34, Luc. Luct. 4, cf. Ael. NA 16.18; στόμα Opp. C. 3.142; ἕρκος Id. H. 1.506; ὀδόντες Philostr. Im. 2.18; δῆγμα Luc. Trag. 302; κάρχαρον μειδήσας, of the wolf, Babr. 94.6.
- 2 metaph., harsh, of sounds or language, καρχάραισι φωναῖς Alcm. l.c., cf. Luc. Hist.Conscr. 43; ῥήτωρ Id. Merc.Cond. 35; nickname of Thrason, Bato Sinop. 3; rough, rude, [ἤθη] κ. καὶ σκολιά Plu. Tranq. 2.468c.
κάρχαρος, ος, ον [κᾰ]
1 aux dents aiguës, Luc. Bis acc. 33, etc. ; Opp. C. 3, 142 ; Lyc. 34 ; κάρχαρον μειδᾶν, Babr. 94, 6, sourire en montrant des dents aiguës, c. à d. d’une manière menaçante ||
2 en gén. aigu, acéré, El. N.A. 16, 8 ; Luc. Trag. 302, etc. ; en parl. de critiques, d’orateurs, Ath. 251e ; Luc. M. cond. 35 ||
➳ Fém. -α, Alcm. 139.
Étym. pré-grec.
κάρχαρος, ον (wohl mit χαράσσω zusammenhangend), mit gezackten, scharfen Zähnen, auch die ὀδόντες selbst, Philostr.; στόμα Opp. C. 3.142 ; ἕρκος H. 1.506 ; κύων Lycophr. 34 ; δῆγμα Ael. H.A. 16.8 ; Luc. Tragopod. 302 ; übertr., bissig, heftig, ἑρμηνεία σφοδρὰ καὶ κάρχαρος conscrib. hist. 43 ; κάρχαρόν τι μειδήσας Babr. 94.6 ; auch Beiname von Menschen, Ath. VI.251e.
κάρχαρος
.κάρχᾰρος, ον
- sharp-pointed, jagged, with sharp or jagged teeth, κάρχαρον μειδήσας, of the wolf, Babr.: —metaph. sharp, biting, of language, Luc.