κατακοιμάω
κατακοιμάω, to sleep through
κατακοιμ-άω (on the Hom. usage v. infr. II.2):
- I intr., sleep, pass the night, ξεῖνόν τινα χρήμασι πείσας κατεκοίμησε (v.l. -ισε) ἐς Ἀμφιάρεω he went to sleep there, Hdt. 8.134: freq. v.l. for -κοιμίζω II (q.v.).
- II causal, put to sleep, οὐδὲ . . λάθα κατακοιμάσῃ (sc. τοὺς νόμους) S. OT 871 (lyr.); κατεκοίμησα τοὐμὸν ὄμμα ib. 1222 (lyr.); v.l. for -κοιμίσαντʼ in Pl. Smp. 223d:—Pass., -κοιμηθεὶς ὑπὸ μέθης Them. Or. 26.326b; θυμὸς κ. ὑπὸ λογισμοῦ ib. 8.110c.
- 2 used by Hom. only in aor. Pass., sleep, κατακοιμηθῆναι Il. 2.355, Hdt. 2.121.δʹ; κατακοιμηθήτω Il. 9.427; κατακοιμηθέντες ἐν τῷ ἱρῷ Hdt. 1.31; ὃς ἂν ὑπαίθριος κατακοιμηθῇ Id. 4.7, cf. Plb. 3.67.2 (v.l.); imper. pres. κατακοιμάσθω Ar. Th. 46 (anap.).
κατα·κοιμάω-ῶ, envoyer se coucher, faire se coucher :
I au propre, acc. Hdt. 8, 134 (var. κατεκοίμισε) Luc. As. 6 ; au pass. se coucher, s’endormir, dormir, Il. 2, 355 ; 3, 427, etc. ; Hdt. 1, 31, etc. ; Ar. Th. 46 ; Pol. 3, 67, 2 ||
II fig.
1 donner du repos à, faire reposer, calmer, acc. Soph. O.R. 1222 ||
2 laisser dormir, d’où négliger : νόμους, Soph. O.R. 870, les lois, c. à d. les abroger en les laissant tomber en désuétude ||
3 p. suite, passer à dormir : τὴν φυλακήν, Hdt. 9, 93, le temps de la veille (cf. κατακοιμίζω) ||
➳ Souv. confondu dans les mss. pour les temps en -ήσω ou -ησα, avec κατακοιμίζω. — Fut. dor. 3 sg. κατακοιμάσει [μᾱ] Soph. O.R. 870.
1. act., met acc., causat. in slaap brengen, doen inslapen:
2. pass. intrans. gaan slapen, naar bed gaan,
κατακοιμάω, 1) einschläfern, schlafen lassen, zu Bett od. in Schlaf bringen ; κατακοιμήσαντʼ ἐκείνους Plat. Symp. 223d, mit der auch in den folgdn Stellen sich oft findenden v.l. κατακοιμίσαντα ; vgl. Her. 8.135 ; Luc. Asin. 6. Uebertr., οὐδὲ μάν ποτε Λάθα κατακοιμάσει Soph. O.R. 870, κατεκοίμησα τοὐμὸν ὄμμα 1222, das Auge ruhen lassen.
2) verschlafen, κατακοιμᾶν τὴν φυλακήν Her. 9.93.
Pass., sich schlafen legen, einschlafen, schlafen ; κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος Il. 11.731 ; 9.427 ; παρʼ ἀλόχῳ 2.353 ; Ar. Thesm. 46 ; κατακοιμηθέντες ἐν τῷ ἱρῷ, οὐκέτι ἀνέστησαν Her. 1.31 ; Folgde, wie Pol. 3.67.2.
2) verschlafen, κατακοιμᾶν τὴν φυλακήν Her. 9.93.
Pass., sich schlafen legen, einschlafen, schlafen ; κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος Il. 11.731 ; 9.427 ; παρʼ ἀλόχῳ 2.353 ; Ar. Thesm. 46 ; κατακοιμηθέντες ἐν τῷ ἱρῷ, οὐκέτι ἀνέστησαν Her. 1.31 ; Folgde, wie Pol. 3.67.2.
κατακοιμάω
[κατα- 5.]
In pass., to lay oneself down to sleep, go to sleep : παρʼ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω Il. 9.427. Cf. Il. 2.355, Il. 11.731.
κατακοιμάω , only aor. pass. κατεκοιμήθην: pass., lie down to sleep, sleep, lie. (Il.)
κατακοιμάω
fut. ήσω
- Iintr. to sleep through, κ. τὴν φυλακήν to sleep out the watch, i. e. sleep all the time of oneʼs watch, Hdt.; so, κατακοιμῆσαι τὴν ἡμέραν Xen.: absol. to go to sleep, Hdt.
- IIin Causal sense, to put to sleep, Soph.:—Pass., aor1 κατακοιμηθῆναι, to go to sleep, sleep, Il., Hdt.