καταστένω
καταστένω, to sigh over
καταστένω,
- sigh over, lament, c. acc., S. OC 1440, E. Tr. 317 (lyr.), HF 1141; κατὰ σὲ δακρύοις στένω ib. 1045 (lyr.); ὑπέρ τινος Id. IA 470; ὧν κατέστενες κακῶν (gen. by attraction) S. El. 874.
κατα·στένω, gémir, pleurer : τινά, Soph. O.C. 1440, etc. ; Eur. Tr. 318 ; ὑπέρ τινος, Eur. I.A. 470, sur qqn.
καταστένω, beseufzen ; τινά, Soph. O.C. 1442 ; τὸν θανόντα πατέρα Eur. Troad. 318 ; τινός, Soph. El. 862 ; Eur. Andr. 444 ; ὑπέρ τινος, über Etwas seufzen, klagen, I.A. 470.
καταστένω
- to sigh over or lament, τινά Soph., Eur.; ὑπέρ τινος Eur.