κεκραγμός
κεκραγμός, scream, cry
κεκρ-αγμός, ὁ, = foreg., E. IA 1357, Plu. QConv. 2.654f (pl.).
κεκραγμός, οῦ (ὁ) c. le préc. Eur. I.A. 1357 ; Plut. M. 654f.
κεκραγμός, ὁ, das Geschrei ; Eur. I.A. 1357 ; Plut. Symp. 3.6.4 M.; nach Moeris attisch für κραυγή.
κεκραγμός, οῦ,
= κέκραγμα, Eur.