κελευτιάω

κελευτιάω, Frequentat. of κελεύω, only in Ep. part., Αἴαντε κελευτιόωντʼ ἐπὶ πύργων πάντοσε φοιτήτην

• continually urging on [the men], Il. 12.265; -όων γαιήοχος ὦρσεν Ἀχαιούς 13.125 (v.l. κελευθιόων, = ὁδηγῶν, Sch. ad loc.; κελευστιόων Hsch.).

κελευτιάω, frequentativum von κελεύω, beständig, wiederholt befehlen, antreiben ; nur im part. praes., ὥς ῥα κελευτιόων Γαιήοχος ὦρσεν Ἆχαιούς Il. 13.125, Αἴαντε κελευτιόωντε 12.265 ; nach Hesych. κελευστιόων, Andere schrieben κελευθιόων.

†κελευτιάω

[frequentative from κελεύω.]

Pple. κελευτιόων Il. 13.125.

Nom. dual masc. κελευτιόωντε Il. 12.265.

To play the leader: Αἴαντε κελευτιόωντʼ ἐπὶ πύργων πάντοσε φοιτήτην Il. 12.265. Cf. Il. 13.125.

κελευτιάω (frequentative of κελεύω), part. -τιόων: urge or cheer on, ‘animate,’ Il. 12.265. (Il.)

κελευτιάω, Frequentat. of κελεύω, as πνευστιάω from πνέω only used in Epic part. (dual), κελευτιόωντε

• continually urging on [the men], Il.