κλέμμα
κλέμμα, a theft
κλέμμα, ατος, τό, (κλέπτω)
- thing stolen, E. Hec. 618, Arist. Pr. 952a19; money equivalent of thing stolen, τὸ κ. ἐκτείσας διπλοῦν Pl. Lg. 857b, cf. Foed.Delph.Pell. 2A 14, IG 5(1).1390.77 (Andania, i B.C.).
- 2 theft, S. Ichn. 67 (pl., lyr.), Ar. Eq. 1203, Str. 15.1.53.
- II stratagem in war, Th. 5.9; fraud, D. 18.31, Aeschin. 3.100; κ. ἐρωτικόν clandestine amour, Ael. NA 1.2, cf. AP 5.17 (Rufin.).
κλέμμα, ατος (τὸ) [ᾰ]
1 chose volée, Arstt. Probl. 29, 14, 1 ||
2 vol, larcin, Eur. Hec. 618 ; Plat. Leg. 857b, etc. ; fig. El. N.A. 1, 2 ||
3 p. ext. fourberie, ruse, Dém. 236, 2 ; Eschn. 68, 1 et 10 ; particul. ruse de guerre, stratagème, Thc. 5, 9.
Étym. κλέπτω.
1. gestolen goed:
2. diefstal, bedrog; milit. krijgslist:
κλέμμα, τό, das heimlich Entwendete, Gestohlene, der Diebstahl, Eur. Hec. 618 ; τὸ κλ. ἐκτίσας διπλοῦν Plat. Legg. IX.857b, wie ἔκτισις κλεμμάτων Dem. 24.113 ; Thuc. 5.9 ; Aesch. 3.100. – Uebh. versteckte, listige Handlung, List, Betrug, Dem. 18.31. – Auch heimliche Liebeshändel heißen κλέμματα, Rufin. 1 (V.18); vgl. Ael. N.A. 1.2.
κλέμμα, ατος, τό,
κλέπτω
- Ia theft, Eur., Ar.
- IIa stratagem in war, Thuc.: a fraud, Dem., Aeschin.