Κλεόδημος

Κλεό·δημος, ου (ὁ) Kléodèmos, h. Anth. 7, 514 ||

➳ Dor. Κλεόδαμος [ᾱ] Bion 6, 11 ; Luc. Conv. 6, ou Κλεύδαμος, Pd. O. 14, 31.

Étym. κλ. δῆμος ; cf. Δημοκλῆς et Δαμοκλῆς.

Menu