κολοσσοβάμων
κολοσσοβάμων, with colossal stride
κολοσσο-βάμων [ᾱ], ον, gen. ονος,
- with colossal stride, Lyc. 615.
κολοσσο·βάμων, ων, ον, gén. ονος [ᾱ] à base colossale, p. suite, de dimension colossale, en parl. d’une statue, Lyc. 615.
Étym. κολοσσός, βῆμα.
κολοσσοβάμων, ονος, als Koloß, Riesenbildsäule stehend, Lycophr. 615, wo der Schol. erkl. ἐπὶ κολοσσοῦ βεβηκὼς ἤγουν ὑψηλοῦ τόπου.