κοπτικός
κοπτικός, murderous
κοπ-τικός, ή, όν,
- murderous, Tz. H. 12.872. Adv. -κῶς Hdn. Epim. 134.
κοπτικός, ή, όν, qui frappe, coupe ou pénètre, Syn. 327c.
Étym. κόπτω.
κοπτικός, stoßend, schlagend, adv., Hdn. epimer. 134.